Koşar adım kattettiğim yollara arkamı dönup bakmadan; daha da hızlanarak kaçar adımla uzaklaşmak; kaçamaklığa varmadan yaşamak istiyorum... Benden beriye kimse bakmasın; benden ötesine birlikte bakacak bir çift göz; yüreği titrek bir bedenin varlığı sarsın beni...
Hani doya doya tüketeceğimiz; tükenmek ne kelime, dolu dizgin var olabileceğimiz; varlığımıza ahenk katabilecek bir yüreğin imgesi olabilecek miyiz? Gözlerime renk, gözlerime ışık, gözlerime senin aksini düşüren her dakikaya binbir şükrü adıyacağım. Ne varsa senle yaşanılabilecek hayatta - mutluluk ve aşk adına - kendimi adıyacağım bu uğurda; yeterki "sen" ol gel, "ben"i bul gel...
Ansızın, kimseyi haberdar etmeden; çık gel... Ben kendimi bıraktım toprağına; var olduğum özün kucağına... Hiçbir bavulda, hiçbir hatırayı taşımadan; taşınmadan artık beriden öteye; bıraktım kendimi bu dingin sulara... Kalk gel yanıma... O rüyaların gerçek olmadığına ancak ölürsem inanırım; sana inandığım kadar inandım onlara; bize inandım bir başıma... Ne olur; beni akran etme toprağa...
Yok senden başka, nev'i şahsıma münasırlığımı anlayan; elime, dilime, sözüme, yüzüme: özüme senin kadar dokunan... Dokun bana, uyuduğum uykuların en derinindeyken; çek çıkar beni yanına... Uzağımda: haramdır sensizlik bana...
Ne olur gel... Ne olur tut ellerimi; dokun tenime...
Sensizliğinde ben toprakla akran; ölümeyse gebeyim...
Ne olur gel, seninim!
Alim Vedat S.
30.04.2008 - 10:47 / S3
ain't
